ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΒΛΕΜΜΑ (Ποίημα)

ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΒΛΕΜΜΑ Εκείνο το μικρό βλέμμα που έμεινε σκοτωμένο στις κόρες των ματιών σφράγισε το ανείπωτο Εκείνο το μικρό βλέμμα μπλεγμένο σε δίχτυα μιας τρισκατάρατης ψαριάς θόλωσε το νερό για πάντα Εκείνο το μικρό βλέμμα μην το αναζητάς στα δικόγραφα ούτε στο δρόμο γυμνό ο χρόνος κόλλησε τα τσίνορά του σε ένα παχύ ερωτηματικόΣυνεχίστε να διαβάζετε

ΕΛΑ (απόσπασμα από ποίημα)

  ΕΛΑ   Έλα από τη λερή μεριά που δεν καταδέχεται ο χρόνος Από  το σύθαμπο που η σκιά σου αναπνέει ακόμη Από τον τρόμο του κενοκηπίου που δε φυτέψαμε μέρες Έλα από τους κύκλους των ήχων που ποτέ δε στεριώσαν   …………………………………………………………………………….. ………………………………………………………………………………. ……………………………………………………………………………… ……………………………………………………………………………… ………………………………………………………………………………..   Ρ.Φ. (Ανέκδοτο, κατοχυρωμένο)  

ΠΛΑΤΣ, απόσπασμα από ποίημα

ΠΛΑΤΣ (επειδή πάντα φτάνει και φτάνει)   Απόψε με βρήκε η θλίψη  γοργόφτερη Ακάλεστο πυροτέχνημα στον ουρανό μου Αιφνιδίασε τον ησυχασμό της έξης Το μισοπιωμένο τσάι που κρύωνε   ………………………………………………. …………………………………………………. ……………………………………………….. …………………………………………………..   Ρ.Φ. (Ανέκδοτο, κατοχυρωμένο)

ΤΟ ΒΟΥΝΟ (απόσπασμα από ποίημα)

ΤΟ ΒΟΥΝΟ (Οι ίδιοι τόποι στα όνειρά μας, στον Γιάννη Σ. για τη σκέψη)   Κι είναι λέει ένα βουνό  ένα εγκάρσιο μέρος του Στο ύψος ακέραιο τριών διαστάσεων το θάμβος Αρραγές ως το ξόδεμα της χαράς ή το τελεσίδικο των κινδύνων   Στην αιχμή των βράχων κάθε φορά ένα βήμα πριν τον οριστικό ποντισμόΣυνεχίστε να διαβάζετε

Η ΒΑΛΙΤΣΑ, ποίημα

    Η ΒΑΛΙΤΣΑ   Ξέρω να κρατώ τη βαλίτσα Τις ίδιες ώρες καθημερινά Την ίδια τακτική ακολουθώντας Πάντα έτοιμη για την ανάδραση ήγουν το σήμα πριν τη φυγή Έτσι παραμένω αδρανής Κατά κάποιον τρόπο υγιής Ο φόβος άριστο μονωτικό της ζωής   -Φυσικά καμία ανάφλεξη στο κατώφλι-   Σφίγγω τη βαλίτσα Μέχρι να ασπρίσουνΣυνεχίστε να διαβάζετε