ΤΟ ΒΟΥΝΟ
(Οι ίδιοι τόποι στα όνειρά μας, στον Γιάννη Σ. για τη σκέψη)
Κι είναι λέει ένα βουνό ένα εγκάρσιο μέρος του
Στο ύψος ακέραιο τριών διαστάσεων το θάμβος
Αρραγές ως το ξόδεμα της χαράς ή το τελεσίδικο των κινδύνων
Στην αιχμή των βράχων κάθε φορά ένα βήμα πριν τον οριστικό ποντισμό
Πιο σπάνια η χαρά ωστόσο ένα διάχυτο γαργαλητό προσμονής της
Σε εκείνο το ίδιο βουνό κινδυνεύω όνειρα δοκιμάζω ακρόχειλα ή διασχίζω διάσελα
……………………………………………………………..
………………………………………………………………
………………………………………………………………
Ρ.Φ.