ΕΠΙΛΟΓΕΣ…
Ο μήνας που μπαίνει καινούριος συναντά μια παλιά δυσωδία γνώριμη σε όλους.
Την κατάχρηση της κάθε μορφής εξουσίας δεν την υποψιαζόμασταν. Την ξέραμε. Οι πηγές της γνώσης πολλές, όχι πάντα το ίδιο αξιόπιστες. Πάντως το βασίλειο της Δανιμαρκίας ήταν σάπιο και αυτό είναι ένα κοινό μυστικό.
Μόνο που τώρα το μυστικό άρχισε να απεκδύεται τα πέπλα του και να αποκαλύπτεται μπροστά μας ως γυμνή αλήθεια.
Κι αυτό έγινε με την ορμή χιονοστιβάδας, η μία αποκάλυψη έφερε την άλλη, με ρυθμό και τρόπο που ένας ψυχολόγος θα μπορούσε να ερμηνεύσει με έρεισμα στην ανθρώπινη φύση. Μέσα σε ένα σύνολο φωνών κάποιος υψώνει ευκολότερα και τη δική του.
Η επιρροή των πολλών όταν δεν εκφυλίζεται στην άκριτη του όχλου μπορεί να είναι ένα θεμιτό εφαλτήριο και πάντως αυτό όσο και αν είναι άξιο παρατήρησης, δεν είναι το κεντρικό θέμα κατά τη γνώμη μου.
Κάθε χώρος όπου αναπτύσσονται εξουσίες, κάθε χώρος όπου υπάρχουν ειδήμονες, ανερχόμενοι ή με άλλον τρόπο εξαρτημένοι, όχι μόνο το θέατρο, όχι μόνο ο αθλητισμός, όχι μόνο τα πανεπιστήμια, όχι μόνο η σώουμπιζ, σκεφτείτε, μπορεί ήδη να ξέρετε ή να υποψιάζεστε, κάθε χώρος τέτοιος εγκυμονεί μικρές και μεγάλες αθλιότητες κάποιων ισχυρών σε βάρος των πιο αδύναμων.
Το κέντρο λοιπόν σε αυτή την παραζάλη αποκαλύψεων, δηλώσεων, σχολιασμών και κρίσεων είναι το βήμα προς την αλήθεια -επιτέλους-, τη γυμνή αλήθεια.
Η γυμνή αλήθεια ποτέ δεν είναι ευχάριστη στη θέα και ίσως ποτέ δεν είναι απόλυτα γυμνή.
Αν υπάρχουν περιοχές που σκιάζονται ακόμη από ενδύματα, ή που παραμορφώνονται από υπερβολές ή ψεύδη και στον βαθμό που οι τρέχουσες αποκαλύψεις έφτασαν στα χέρια της δικαιοσύνης, είναι δικός της ρόλος να τις εντοπίσει και να αποφανθεί οριστικά για τις καταγγελίες που έγιναν.
Ο ρόλος ο δικός μας είναι ο ρόλος του κριτικού θεατή και περιορίζεται σε κάποιες επιλογές. Ή ίσως σε κάποιες μη επιλογές.
Να επιλέξουμε τη λήθη ή τη μνήμη. Τη σιωπή ή τη μαρτυρία. Και τέλος, να προχωρήσουμε στις παραπάνω επιλογές με διάκριση και νηφαλιότητα, παραμένοντας άνθρωποι ή καταλήγοντας στην ανθρωποφαγία.
Ρ.Φ.