Το Παιχνίδι των Δοντιών σε παρουσίαση βιβλίων από την Έλενα Αρτζανίδου

Καμιά καινούρια είδηση

Καζάνι παλιό που βράζει ο κόσμος

Το μάγμα ανακατεύουνε λερναία χέρια

Κι όσα και αν κόψεις τόσα θα φυτρώσουν

Αν πεις φωτιές ακούς φωνές

Και χάνονται οι χαμηλές στον πάτο

Αν πεις φωνές ακούς φωτιές

Και πώς αλώνεται ό, τι υπήρχε

Μία εικόνα χίλιες λέξεις

Μύριες φωνές

Δισμύριες λήξεις

Δε μένει τίποτα

Κάποτε- τι θαρρείς- ήταν ευλογημένοι οι καιροί

Τα χέρια μύριζαν ψωμί

Ο ήλιος έλουζε τη γη

Και η φωτιά γένναγε ελπίδα

Λέγανε οι παλιοί μια ιστορία

Παραμύθια

Ή οι διορθωμένες μνήμες

Σαν το αυγό βγάζει γεννήματα ο καιρός όταν περνάει

Σήμερα είμαι εγώ και εσύ

Αυτό μετράει

Κι αν πω εγώ όλα θα αλλάξουνε

Εσύ οφείλεις αναντίρρητα να με πιστέψεις

Κι είναι αυτό μια είδηση καινούρια.

Ρία Φελεκίδου (Ανέκδοτο, κατοχυρωμένο)