Τι κάνουν οι ζωές μέσα στο ποίημα
(για τις ψευδαισθήσεις μας)
Τι κάνουν οι ζωές μέσα στο ποίημα
Κρύβονται
Ξεκουράζονται
Ξεδιπλώνονται
Αναδιπλώνονται
Μεταμορφώνονται
Παραμορφώνονται
Ανοίγονται στους άλλους στους ήλιους στις σελήνες -θεατές ή αθέατες- στον ορίζοντα στις πιθανότητες στην απόγνωση στο καινούριο στα περασμένα σε μέθη στην προσδοκία
Κατασκηνώνουν
Αλλάζουν
Κραυγάζουν
Κουρελιάζονται
Καίγονται
Εξατμίζονται
Μεγαλώνουν
Φουσκώνουν από περηφάνια πόνο μνήμες υγρά υγρό στοιχείο -νερό θάλασσα έρωτα δάκρυα μελάνη
Κερδίζουν ή χάνουν
Μένουν αλώβητες ή πληγώνονται
Διεκδικούν ή λουφάζουν
Τι κάνουν οι ζωές στο ποίημα
Όταν διαβάζεται ή όταν όχι
Όταν το δάχτυλο ακουμπάει στις γραμμές στις πληγές
Όταν μοιράζεται ή δεν
Όταν μοιράζονται ή δεν
Δεμένες με λέξεις μόνο ή και με αναγνώστες
Όταν το βιβλίο κλείνει
Το χαρτί ξεχνιέται
Ο βρασμός ψυχής χαμηλώνει τα δαιμόνια μερεύουν το κάτι ταξιδεύει σε άλλους άλλα αλλού
Τι κάνουν οι ζωές στο ποίημα τότε
Μετά ή κατά τη διάρκεια
Της γραφής το ξέπλυμα τι
Της γραφής οι ανάσες πώς
Της γραφής οι λεκέδες μπορούν;
Τι κάνουν οι ζωές στο ποίημα μετά ή κατά τη διάρκεια ή πριν
Ακόμη και πριν
Πριν
Τι κάνουν οι ζωές μέσα στο ποίημα
Απ’ όλα αυτά τι
Αναπνέουν βαριά ήσυχες
Ή καθόλου
Ή τίποτα
Οι ζωές μέσα στο ποίημα και το τίποτα συγγενεύουν;
Ρία Φελεκίδου (Ανέκδοτο, κατοχυρωμένο)