ΘΑΛΑΣΣΑ ΓΥΝΑΙΚΑ
Να αφηγηθείς την ιστορία της θάλασσας
Σε επεισόδια δακρύεντα ελλείψει του αυθεντικού νερού
Με ορμήνεψε πριν οι καθρέφτες ραγίσουν σε άνυδρη γη
η αλλοτινή εγώ κέρασμα του καλοκαιριού θαμπωτικό
Να θυμηθείς πώς ο χώρος τανιέται στο καλούπι του χρόνου
Πώς διαμελίζεται σε λάμψεις άνισες ανάμεσα στις φυσαλίδες
Πώς το κορμί στις πιο άπορες πεταλίδες δανείζει το σφρίγος του
Παντού χωράει και πάντα περισσεύει σε απόντα λεπτά
Κι έπειτα πανελεύθερη όπως πρωτοκολύμπησες
Στο αμνιακό παραμύθι πιάσε το νήμα απ’ την αρχή
Στρίμωξε τα μη και τα πόθεν μεγαλώνοντας την επιθυμία
Όμοια με μονάκριβο βλαστάρι επομένως
……………………………………………………………………..
………………………………………………………………………
……………………………………………………………………..
Ρία Φελεκίδου (Ανέκδοτο, κατοχυρωμένο)